^{بسم الله الرحمن الرحیم}

^{میخواستم بگم؛ میخواستم برم جنوب ، شلمچه ، فکه ، طلائیه و.... اما نشد .
میخواستم درد و دل کنم در یه پست مخصوص. اما وقتی وارد وبلاگ "سیاه چاله های ذهنم" شدم و مطلبش رو در همین عنوان خوندم ، بی اختیار اشکام سرازیر شد.
دیگه نمیتونم بنویسم. فقط همون مطلب حکیمه خانوم رو میارم همینجا.}

                               ..........................................................

امروز بچه ها دارن میرن شلمچه....
دلم بدجور هوایی شده.بدجور.
همش یاد پارسال همین موقع میکنم.
خودم نرفتم اما دلم بدون اجازه ی من رفت....
داشتم با یکی از بچه ها حرف میزدم بهم گفت خب اونجا که یه مشت خاکه.تو دلت برای چییه اونجا پر میزنه؟!
تا حالا با این دید به اونجا نگاه نکرده بودم.یکی دیگه گفت از بم تا خوزستان۲۴ساعت راهه،به راه دوریش می ارزه؟!
می ارزه.واقعا می ارزه.
یه چیزایی اونجا دیدم و شنیدم که اگه به چشم خودم نمی دیدم باور نمیکردم.
شاید باور نکنین اما یکی از ساده ترین چیزها این بود که اطرافمون پر بود از خاک.روی خاک می نشستیم.راه می رفتیم. می دویدیم اما چادرهامون،لباسامون خاکی نمی شد.
یکی از راویا میگفت همین دانشجوها اگه توی جایی که درس میخونن بهشون بگیم بشینین روی زمین هیچکس نمیشینه،میگن لباسامون خاکی میشه،اما اینجا بدون حتی فکر به این چیزا میشینن روی یه عالمه خاک....
توی فکه راوی میگفت بهمون شما چرا اومدین اینجا؟!اینجا پر از خاکه.چی دیدین که هوایی شدین؟

میگفت زمان جنگ توی فکه جوونایی که میانگین سنشون ۱۷-۱۸سال بیشتر نبوده محاصره شدن توسط دشمن و از گرسنگی و تشنگی شهید شدن،خب شدن که شدن.چرا عید رو،تعطیلات عید رو ول کردین اومدین اینجا؟!
اون میگفت و همه فقط اشک میریختن.شاید کسی جواب این همه سوال رو نمیدونست اما همه راضی بودن از اینجا بودن.
میگفت نوشته های یه شهید رو پیدا کردن توی فکه که۱۶سالش بوده.نوشته بوده:چند روزه که اینجا محاصره شدیم،۵روزه دیگه آب نداریم.خیلی ها شهید شدن.....
یکی دیگه از راویا میگفت چند سال پیش یه خانواده شهید اومدن اینجا.پسرشون اومده به ما گفته حاج آقا برادر من توی فکه بوده.هنوز جنازش برنگشته.ما به مادر پیرم نگفتیم اینجا فکه است.شما هم حواستون باشه نگین.آخه پیره طاقت نداره....
میگفت ۱۵دقیقه بعد مادر شهید اومده.تا وارد شده گفته اینجا فکه ست؟بهش گفتیم مادر جان مگه فرقی هم میکنه؟
گفته آخه بوی پسرم داره میاد.میگفت این مادر شهید خیلی بی تابی میکرده تا اینکه گفتیم اره اینجا فکه است.
میگفت یه گوشه نشسته و با پسر شهیدش دردو دل کرده.بعد شروع کرده به کندن.رسیده به یه جنازه.وقتی درش آوردیم دیدیم جنازه پسرشه....
غروب شلمچه رو هنوز هم یادمه.غروب به اون زیبایی ندیده بودم.
غربت پاسگاه زید دلم رو برد.....
خلاصه اینکه شهدا منو دعوت نکردین،اشکال نداره،به خدا میگم شما بین خوبا و بدا فرق میزارین،گله میکنم به خدا که فقط خوبا رو میبیرن.....